بارها تصميم گرفتم كه بنويسم،بنويسم كه شايد اين ذهن شلوغ كمي ارام بگيرد؛اما حرف هايم وقت نوشتن تمام ميشدند،نه اينكه ارام بگيرم فقط انگار حرف ها خودشان را قايم كرده بودند،حضورشان حس ميشد اما ديده نميشدند.آنقدر خودشان را قايم كردند كه راه بيرون امدن را هم فراموش كردند و تبديل شدند به درد.. به بغض توي گ...

ادم ترسيده را چاره چيست؟ترسيده از رفتنت،از نبودنت.. آدم ترسيده را چاره جز التماس تو چيست؟

تصميم گرفته بودم كه تغييراتي ايجاد كنم،كه حال و هواي اطرافم رنگي عوض كند و از يكنواختي در بيايد..ميخواستم بار و بنديل جمع كنم و بروم اتاق ديگر خانه،اتاقي كه پنجره دارد..همين پنجره دليل اصلي اين تصميم بود..كه صبح ها نور داخل اتاقم بتابد، بوي پاييز در اتاقم بپيچد..ميخواستم ديوار اتاق را رنگ كنم..سفيد ...

آخرین حرف هایم در بلاگفا،آخرین وبلاگم آنچنان با من غریبه است که انگار منی دیگر آن را نوشته است. شاید من الان،من شهریور95 هیچ شباهتی با آن نویسنده ندارم...منی که هیجان و شور ابتدای نوجوانی ام را پشت سر گذاشته ام و اکنون منی که عوض شد،دوباره به بلاگفا بازگشته است.